ခိုင္ရဲ႕ ကိုင္းမွာမကၽြတ္ မလြတ္တ့ဲတေစၧ

အဲဒီေန႔က ဖ်ားတယ္

သူမ မေပ်ာ္ရႊင္ေတာ့ ကိုယ္လည္း မရယ္နုိင္ဘူး
ဆိုမိတ့ဲသီခ်င္းက စကားလုံးေတြ ေပ်ာက္ေနတယ္
အိမ္အျပန္လမ္းမွာ ေခြးေတြ အရမ္းေဟာင္တယ္
ရွင္က်မဆီ ဖုန္းမဆက္နဲ႔ေတ့ာ
ေကာင္ကင္လည္း ၿပိဳၿပီ
ေတာင္ပံလည္း က်ိိဳးၿပီ
ပန္းေတြ တဖတ္ဖတ္ပြင့္ေနတာကို ျမားပစ္သံေတြပဲ ၾကားေနရတာ
မျမင္ရတ့ဲ အခ်စ္နဲ႔ စစ္႐ႈံးသလိုေန႔ေတြ
အၾကည့္နဲ႔လမ္းေတြကို ရပ္တန္႔ပစ္လုိက္တယ္
ကမ္းတစ္ခုနဲ႔တစ္ခု မနီးကပ္ခ့ဲသလို
သေဘၤာႀကီးစီးျပီး ငါတုိ႔ ေန႔စဥ္ ေ၀းခ့ဲၾကတာ
မျမင္ရေပမယ့္ သတိရစိတ္နဲ႔ ေအာ္ေခၚမိတယ္
ၾကာရင္ ရွင္ေမ့သြားမွာပါတ့ဲ
စိတ္မွာ မီးစဲြသလို ေလာင္တယ္
ေကြးေကာက္ေနတဲ့လမ္းမွာ ငါတုိ႔ မေျဖာင္တန္းခ့ဲတာ
ညညအိပ္မေပ်ာ္လုိ႔ လေရာင္ကုိ ထထစမ္းေနရတာ
ေမွာက္သြားတ့ဲေကာ္ဖီခြက္ကို ျပန္တည့္မတ္ေနရတာ။
မီးကို စတင္ေတြ႕ရိွသူဟာ
ကမၻာၾကီးကုိ မီးထဲ ထားခ့ဲတယ္
စနစ္တံ အျဖဳတ္ခံထားရတ့ဲ ဗုံးတစ္လုံး
က်မ အေၾကာင္းမေတြးရရင္ ေသမတ့ဲလား ရယ္ရတယ္
ရင္ထဲစူး၀င္ေနတ့ဲ ဆူးတစ္ေခ်ာင္း ဘယ္လိုႏႈတ္မလဲ
အခု သြားၿပီ ။ ငါ့ဘ၀လည္း မရိွေတ့ာဘူး
အိပ္မက္ကုိ ေၾကာက္လို႔ ထထိုင္မိတာ
ႏွလုံးေသြးထဲ တစ္ညလုံး မင္းအေၾကာင္းပဲ ဆူပြက္ေနတယ္
မင္းမရိွေတ့ာတ့ဲ အနာနဲ႔
ဓားနဲ႔ ရွမိသလို ညေတြ
ငါ့ညေတြ ငါ့ျပန္ေပး
ငါျပန္မယ္
ကမၻာထဲက ငါ့ကို ဖ့ဲထုတ္လုိက္
အခု ငါလမ္းမေပၚ
မရိွေတာ့တ့ဲ အသက္နဲ႔
ေသြးထဲက ျပန္မထြက္ေ့တာတ့ဲ အဆိပ္နဲ႔
တေစၧတစ္ေကာင္
သူ့ကုိယ္သူ ေျခာက္လွန္႔လို႔
လမ္းရိွသေလာက္ .... လြင့္လို႔။

လြင့္သြားတ့ဲ ေလအတိုင္း
ပြင့္ေနတ့ဲ ရင္ဟာ
ထုတ္ခ်င္းေပါက္ ျမင္ေနရတယ္။ ။


ေဆာင္းေ၀
23.8. 10

ရင္မွာရွသြားတ့ဲ သီခ်င္း

ၿမိဳ႕ထဲ ကၽြန္ေတာ့္ ေတြ႕မိေသးလား
ညီမေလးကို ေတြ႕မိေသးလား
႐ႈေမ်ွာ္ ခင္းကိုဖြင့္ခ်လိုက္ေတ့ာ
ျမက္ခင္းစိမ္းစိမ္း။ သစ္ပင္စိမ္းစိမ္း
အခု ကိုယ္စိမ္းလန္းေနတယ္။

ေက်ာက္ျဖစ္႐ုပ္ၾကြင္းထဲ သမုိင္းဟာေရြ႕ေနသလို
ကိုယ္လည္း အခုမွ လႈပ္လာတယ္။
အသားထဲ ဆုူူးေတြစုူး၀င္ေနသလို
ကမၻာဟာ စစ္ပဲြကို မလိုခ်င္လည္းရခ့ဲတယ္
ကိုယ္လည္း အလြမ္းနဲ႔ ေလာင္ခ့ဲတယ္။
...............ေရ
ေျပးေနတာေတာင္ မေ၀းေတာ့
မင္းမရိွကမၻာဟာ ကိုယ့္အတြက္ အေသေပါ့။

ဒီလိုနဲ႔ အေမွာင္မွုာ
သစ္ကိုင္းေလးေတြ တေဖ်ာက္ေဖ်ာက္ခ်ိဳးလို႔
ဂစ္တာအိုးကို တေဒါက္ေဒါက္ေခါက္လို႔
တလႊာခ်င္း တခ်ပ္ခ်င္း။ မုန္တိုင္းလို ေျမငလ်င္လို
သတိရျခင္းကိုပဲ ရခ့ဲတယ္။

တကယ္ပါ
အခ်စ္မွာ စစ္႐ႈံးရတာ
ကိုယ့္မွာ
ေပ်ာ္ရတယ္ ။

ေဆာင္းေ၀
20 . 7. 2010

ရန္ကုန္တစ္ဖက္ကမ္း

ရန္ကုန္တစ္ဖက္ကမ္း
တစ္ဖက္ကို ဟိုဘက္ကမ္း ခ်ထားတာ
ေရက ထိုးခဲြလိုက္လုိ့ ၿမိဳ႕က ႏွစ္ျခမ္းကဲြသြားတာ
ရင္ႏွစ္ျခမ္းကဲြသြားတာ။

ဒီဘက္ကမ္းက တြန္းထုတ္လိုက္ရင္
မ်က္ရည္ျမစ္မွာ ဘ၀ေတြလြင့္သြားတာ
ေရမွာအသိုက္ဖဲြ႕ေနရတာ
ေလထဲမွာ ဖုန္မႈန္႔ေတြလြင့္သြားတာ။

ေျမနဲ႔ေလနဲ႔ ကမၻာဆိုေပမယ့္
ေရနဲ႔ ရထားတ့ဲ ကိုယ္၀န္သယ္ၿမိဳ႕ေလး
ေပ်ာ္သေလာက္ ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္ေနရတယ္။

ကြမ္းယာ ေဆးလိပ္၊ ဂ်ာနယ္သမား
ဂဏန္ပုဇြန္ ဘ၀လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ေတြ
ရင္နဲ႔ရင္းျပီးနားေထာင္
ခ်စ္တတ္ရင္
ငိုသံေတြလည္း လွတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ေရာက္လာခ့ဲတယ္
အိပ္မက္စိုက္ခင္းမ်ား
လူငယ္မ်ားႏွင့္တကြ
ဒလ ။ ။

ေဆာင္းေ၀
24.6.2010

ဖာေထးထားတဲ့ စိတ္ကူးနဲ႔ မိုးေခါင္ေနတာ တကယ္

ရယ္စရာေကာင္းတဲ့ အျဖစ္တစ္ခ်ဳိ႕က နဖူးကို ခ်ိန္ရြယ္ပစ္လိုက္တယ္
ဗလုံးဗေထြး အေတြးမ်ား အစိပ္စိပ္အျဖာျဖာ ျပန္႔္က်ဲလြင့္ပါးသြား
ေမာပန္းတႀကီး ေပြ႔ထူလိုက္မိတယ္
လက္ထဲ ဆုတ္ကိုင္မိတဲ့ အစအနေလးေတြ တိိတ္တဆိတ္ ျဖန္႔ႀကည့္မိ
ဟာ...ဘယ္မွာလဲ
မေတြ႔ရျခင္းကို ေတြ႔ေနရ ၾကားေနရ ထပ္ေတြးေနရ
ေနာက္ထပ္ေလဟာနယ္ေပါင္းမ်ားစြာထဲ တစ္ခုခု ရွိ္မလား
ရခ်င္တယ္...မရဘူး ထပ္ရခ်င္တယ္...အထပ္ထပ္ ေ၀းသြား
တည္ေဆာက္မိေပမယ့္ တဒဂၤဟာ တဒဂၤစစ္စစ္ကို ျဖစ္
မပ်က္ေစနဲ႔ ပ်က္ျခင္းဟာ ျဖစ္စဥ္က ထပ္ၿပီးပ်က္
အေမွာင္ကို အလင္းထဲ မ်က္စိမွိတ္ရွာမိတယ္
အလင္းက အေမွာင္ေခ်ာင္မွာ ပုံးကြယ္လို႔
ဖြင့္လိုက္ ပိတ္ျခင္းဟာ ဖြင့္ျခင္းကို ေစာင့္၊ ဖြင့္ျခင္းဟာ ဖြင့္ျခင္းကို ျပန္ေစာင့္
ျပန္ေစာင့္ေနၾက ျပန္ေစာင့္ေနၾကရင္း
ဆက္သြယ္မႈ ဧရိယာျပင္ပလုိ႔ ေျပာျပန္တယ္
ဘယ္အထိ ဘယ္ႏွမိုင္ ဘယ္ကမၻာ ဘယ္စၾက၀ဠာလဲ
တကယ္မဟုတ္ရပါဘူး
ရင္ထဲမွာ ေပ်ာက္ ႏွလုံးေသြးမွာ ေပ်ာက္ ဘ၀ထဲမွာ ေပ်ာက္
လူေတြကို တစ္ခု တစ္ေကာင္ တစ္ေယာက္က ေခ်ာင္းေနမယ္
လူေတြက တစ္ခု တစ္ေကာင္ တစ္ေယာက္ကို ျပန္ေခ်ာင္းမယ္
သံသယကို ထက္ျမေအာင္ ေသြးရင္း တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦး
စိတ္ထဲထိ နစ္ျမွဳတ္သြားေအာင္ ခုတ္ပိုင္းလိုက္ၾက
တြန္႔ဆုတ္တြန္႔ဆုတ္နဲ႔ နီးလာတဲ့ ေသျခင္း
အတင့္ရဲလာတဲ့ ကိစၥေတြ တစ္စစ ကူးစက္လာေၾကာင္း
အတည္ပ်က္ျခင္း မွာ ေပ်ာ္ေမြ႔ေနေၾကာင္း
အျမင္ေတြ တစ္ဖက္ထဲ ျမင္ေနရေၾကာင္း
မင္းတို႔ပဲ မင္းတို႔ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ငါတို႔ပဲ ငါတို႔ျဖစ္ေၾကာင္း
အိတ္သြန္ဖာေမွာက္ တြယ္တတ္လာတဲ့ ႏြယ္ေတြ
ၾကာေလ ႐ႈပ္ေလ ရွင္းမရေလ ျဖစ္ေၾကာင္း
ဖန္တီးထားတဲ့ စမ္းေခ်ာင္းေလးမွာ အေပ်ာ္ရွာၾကရင္း
ဖာေထးထားေသာ စိတ္ကူးနဲ႔ မိုးေခါင္ေနတာ
တကယ္ကို ၾကာေနတာ မမွတ္မိတာ ၾကာၿပီ။ ။

ေႏြဦးကို

ဒီသူငယ္ခ်င္းကေတာ့ ဒီေန႔ ေန႔လည္ ၁၂း၁၀ ေလာက္ ေရာက္လာတယ္။ သူက အခု စရဏမဂၢဇင္းမွာ အယ္ဒီတာလုပ္ေနတာပါ။ ေျပာျပဖို႔ ေစာေနေသးတဲ့ အေၾကာင္းတစ္ခုလဲ ပါလာတယ္။ အဲဒီအတြက္ တိုင္ပင္ၾက
သူ႔စိတ္ကူးကို ေျပာျပ။ ကိုယ္စိတ္ကူးကို ေျပာျပ။ လူႀကိဳက္မ်ားဖို႔ လူထဲေရာက္ဖို႔ ဘယ္လိုျပင္ဆင္မယ္ ဘယ္လို
ျမွင္တင္ေရးလုပ္မယ္ စသျဖင့္အမ်ားႀကီးပါ။ လိုဂိုကိစၥေတြ မူၾကမ္းစီမံထားေတြ စုံလို႔။ ေနာက္ေတာ့ သူေရးျဖစ္တဲ့
ကဗ်ာကို ထုတ္ျပတယ္။ ကိုယ္ေရးျဖစ္တဲ့ ကဗ်ာကို ထုတ္ျပတယ္။
သူက စရဏမဂၢဇင္းအတြက္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ယူသြားတယ္။
ကိုယ္က ပင္ကူအန္တိမ္တိုက္တင္ဖို႔ ဒီကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ယူထားလိုက္ပါတယ္။
ေနာက္ေတာ့ ေမာင္မင္းစိုး(ေရႊနံ႔သာ)ဆီကို သြားၾကတယ္။ ေရႊဂုံတိုင္ ဒီဘက္ထိပ္ ကားေပၚကလဲ ဆင္းေရာ့
ေမာင္မင္းစိုး၊ ဖိုးေဆာင္း၊ ထင္ေအာင္တို႔ကို ေတြ႔တယ္။ လဖက္ရည္ဆိုင္ ထိုင္၊ ရယ္စရာေတြ ေျပာ။ စကားေတြေျပာၿပီး
ေနာက္
လမ္းခဲြခဲ့ၾကတယ္။
ဒါပါပဲ။

ဆူးရင့္

အစိပ္အပိုင္းမ်ားျဖင့္ တစ္စိပ္တစ္ပုိင္း သို႔ေလာ သို႔ေလာ

ၿမိဳ႕ႀကီးႀကီးလိုလို လူေနထူထပ္ေနသလိုလို တကယ္ပဲ ႐ႈပ္ေထြးေပြလီေနသလုိလို
လိုသလို လိုအပ္တာေတြေရာ မလိုအပ္တာေတြေရာ
လိုအပ္တာ အငယ္ေလးေတြ အတြယ္ေလးေတြ အစြယ္ေလးေတြ ထြက္ေနၾကတာ
အရြယ္ေလးေတြ ရလို႔ ရြေနၾကတာ။

မေကာင္းရင္ ေက်ာင္းကို ပို႔လိုက္ မလန္းရင္ ေခြေခါက္ထားလိုက္
ေခါက္လို႔ တြန္႔ေၾကသြားတဲ့ အေဟာင္း၊ အေဆြး၊ အရိ၊ အရြဲ၊ အပုုတ္၊ အသိုးေတြ
အသစ္ကေလးဆို ေသးေသးေလးကအစ သုတ္လိုက္
ျမန္ျမန္
ေသးေသးေလးက
အျပာေရာင္မီးေတာက္ေလးကို ျခစ္ျပေနလို႔
အခ်စ္လို႔ ေခၚလိုက္ရမလား။

ပူစီေတြက မူလီေတြနဲ႔ေရာၿပီး ရစ္လိုက္ၾက
ၾကပ္လြန္းေတာ့ အရစ္ေတြ ျပဳန္းထြက္ကုန္တာေပါ့
ကုန္သြားေတာ့ အၿပံဳးေတြကိုယ္စီဟာ မလတ္မဆတ္
ဆက္၍ ရွိေနခိုက္ ခုိက္လို႔ တဆတ္ဆတ္ခါျပေနတာလား ထင္ရ
ခါခ်ေနတာလည္း ျဖစ္ႏိုင္သလို
နည္းနည္းေလးမွ အထိမခံႏိုင္တာ ကိုက္ေနလို႔ပဲ။

စတန္႔သမားေတြက တစ္ေမွာက္
ဂလန္႔သမားေတြက တစ္ေလွ်ာက္
စိတ္ခဲၾကြေတြက ေဂါတ္ေတာက္ေတာက္
အပူေတြလိုက္လိုက္စုေနတဲ့ အပူသည္ေတြနဲ႔
အမႈေတြလိုက္လိုက္စုေနတဲ့ အမႈသည္ေတြနဲ႔
အ႐ူးတစ္ပိုင္းကို ေရနဲ႔ေရာေရာေသာက္တဲ့ ငမူးေတြနဲ႔
အခန္းလြတ္ေတြနဲ႔ တစ္ခန္းလြတ္ေနတဲ့ ငထူးေတြနဲ႔
အနံ႔အသက္မေကာင္းတဲ့ အူတူတူ ငအူေကာင္ေတြ
ဒါနဲ႔ ေရာေႏွာဆက္ဆံလိုက္ျခင္းက ဘာမ်ား အဓိပၸာယ္ရွိပါသလဲ။

လူအထင္ႀကီးခံခ်င္ေနတာ တမ်ဳိး
အေခ်ာက္တိုက္ နာမည္ႀကီးခ်င္ေနတာ တဖုံ
ဤေဆးကို ဘယ္လို ေရာစပ္သုံးစြဲမလဲ
ကိုယ္ဘာျဖစ္ခ်င္လို႔ ျဖစ္ခ်င္မွန္း မသိတဲ့ သတၱ၀ါေကာင္ေတြ
ဤေဆးကို လႈပ္ေသာက္ လႈပ္ေသာက္
လူအရာမ၀င္တဲ့ လူျဖစ္ၿပီး သူငယ္နာ မစင္တဲ့ လူေတြ
ဤေဆးကို လႈပ္ေသာက္ လႈပ္ေသာက္
သတိေပးေနရေသးတယ္။

အစကေတာ့ ဆြဲလိုက္ၿပီ
ဘယ္လိုက စၿပီး ဘယ္လို ဆုံးလိုက္ရမွာလဲ
ဘာျဖစ္လို႔ ဘာျဖစ္လိုက္မွန္းေတာင္
မသိလိုက္ဘူးတဲ့ ေျမြေတြ ဖမ္းေနၾကတာ
ေရေျမြေတြလား၊ ေျမြေဟာက္ေတြလား
အဆိပ္ရွိ မရွိ ခြဲေတာင္ မခြဲဘူး။

၀/၀စား၊ ေ၀း/ေ၀းေန၊ ၀င္မ႐ႈပ္နဲ႔
၀တစ္လုံးေဆာင္ အိုေတာင္ မဆင္းရဲ
အေကာင္းႀကီးရင္ အားနည္းနည္းပဲ ပိုစိုက္ရတယ္
႐ူးခ်င္ရင္ ထမင္းလြတ္ေအာင္႐ူး
အထူ အပါးထက္ လူစကားကို ပိုနားလည္ၾကပါခင္မ်ား။

ေကာင္းတာေလးေတြမွ လွတာေလးေတြမွ
အလြန္အင္မတန္ ႏွစ္သက္
လူတစ္ကိုယ္လုံးေပါင္း တစ္က်ပ္ေတာင္ မျပည့္တဲ့ သူေတြ
ကေလးကစားကြင္းထဲ ေျပး၀င္ေနခ်င္သလိုလို
မိုးပ်ံရထားပဲ စီးခ်င္ေနသလိုလို
သရဲေျခာက္တဲ့ အိမ္ႀကီးထဲ ေရာက္ေနသလိုလို
ဟို မေရာက္၊ ဒီ မေရာက္
ဘာလုပ္လို႔ ဘာကိုင္ရမွန္းမသိတဲ့ ကေလးလူႀကီးေတြ ေပါမွေပါ။

အသစ္အဆန္းေလးေတြဆို
ေမ်ာက္လက္ထဲ ေသနတ္ရသလို
ေတြ႔ကရာ ျမင္ကရာ တဒိုင္းဒိုင္း
ေမ်ာက္တစ္၀က္ လူတစ္၀က္ေကာင္ေတြက
ေျမွာက္ေျမွာက္ၿပီး အေျမွာက္နဲ႔ ပစ္ခ်ေနတာ
ေျမာက္ေနတာပဲ ေျမကို မထိဘူး။

တစ္ေယာက္ထဲ ဟိုဘက္နည္းနည္းေလာက္ တိုးပါဦး
ေဘာင္းဘီၾကပ္ေနတဲ့ တက္တူးေကာင္ေတြ
အေရျပားနာတာထက္ သူလိုကိုယ္လိုပါပဲ
မတူတာက သြားရည္ေတြ ယိုက်လာၿပီး
ေခြး႐ူးျပန္သလိုလို ၀က္႐ူးျပန္သလိုလို ျဖစ္ေနတာက လြဲရင္။

ၾကယ္ေတြကို လိုက္ဖမ္းလိုက္ဦးမယ္
ၾကယ္သီးေတြ ျဖဳတ္လိုက္တယ္
အေတာင္ပံေတြ ရေနၿပီ
အာကာသထဲ ပ်ံတတ္သြားတဲ့ ငေကာင္းတစ္ေယာက္က
အက်မွာ အစအနေတြနဲ႔ အသက္ကင္းမဲ့။

အခန္းတံခါးေတြပိတ္
စႏၵယား ခလုပ္ေတြႏွိပ္
ေဟ ေဟ့ ေပ်ာ္စရာႀကီး
အန္ကယ္ႀကီး အသက္က (၆)ေကြ႔ ေက်ာ္ေနၿပီ။

Aဇယား၀င္လာတဲ့ ေရွာခ့္ပဲ
B.C က သူ႔အဆင့္နဲ႔သူ ေနသာထုိင္သာ
D ေတြ ၀င္လာတာက ေရေတြ မဟုတ္ဘူး
A ကိုက္လည္း ေသတတ္ D ကိုက္လည္း အေနခက္
ခက္ခက္ခဲခဲေတြေၾကာင့္ မသာမယာေတြ ျဖစ္လို႔
မသာေတြ ေပၚကုန္ၾကၿပီ။

အခ်ိန္တန္ရင္ အိမ္မျပန္ႏိုင္ၾက
ကြိဳင္ေတြလိုက္လိုက္ ရွာေနတာ အထပ္ေတြမွာ ငၿဖဲေတြက
ထိုေနရာမွာ အထပ္လိုက္ အထပ္လိုက္ ၿပံဳလို႔။

ထစ္ခနဲ႔ဆို တိုင္ပင္ကိုက္ၿပီးသား တိုင္ေတြ ပတ္ေနတာလည္း
ရွင္းလို႔ကို မရဘူး အ႐ႈပ္ထုတ္ေတြ အထုတ္ေတြ
သယ္သယ္လာၾက အလုပ္ေတြ ေပးေနတာ။

လာမထိနဲ႔ ထိရင္ ၿငိမယ္ ၿငိရင္ ဆြဲစားပစ္လိုက္မယ္
မလုပ္နဲ႔ တားမရ ဆည္းမရ
ဆလိမ္နဲ႔ မဆိုးပဲ ဇကြဲနဲ႔ ဆိုးတဲ့ ဇိုးေတြ
လမ္းေလွ်ာက္ရင္ ဇပ္ေတာက္ ဇပ္ေတာက္နဲ႔။

ဘာပဲလိုလို ဦးစားႀကီး ရွိတယ္
တစ္ခါ တစ္ခါ ေၾကာ္ျငာ၀င္တတ္တဲ့ ဘီးႀကဲႀကီးက ျပဴးျပဴးၿပဲၿပဲ။

လာထား အိတ္မစိုက္ရရင္ ၿပီးေရာ
ရစရာ ရွိရင္ ရွိတာ အကုန္ယူ
အပီအျပင္ ယူ/ယူေနတဲ့ အေပါင္းအသင္းေတြ
ဟိုမွာ ယူကုန္ၾကၿပီ အပိုင္။

ဘာရမလဲ ဟုတ္ေသာ္ရွိ မဟုတ္ေသာ္ရွိ
မဟုတ္မွ လြဲေရာ
ရွိတာ အကုန္ထုတ္
အိမ္တိုင္ပါ ခၽြတ္ၿပီး ပုံေအာလိုက္
တစ္ဘ၀လုံး မြဲခဲ့တဲ့ ငမြဲက ပုံးေတြ ပါးစပ္ဖ်ားကကို မခ်ဘူး။

မဟုတ္က ဟုတ္ကေတြ
မဟုတ္ မဟတ္ လုပ္တတ္တာေတြနဲ႔
ဟုတ္တာေရာ မဟုတ္တာေရာ
ေရာေရာခ်လိုက္တဲ့
ေရာေတာရွိ ေရာေတာရွိေတြ ရွိပါေစေတာ့
လိုက္လို႔ကို မမီဘူး မွတ္ေတာင္ထားရဦးမယ္။ ။

မင္းသက္ဇဥ္

မေန႔က (၂၀)ရက္ေန႔ ေန႔လည္ခင္းပိုင္း(၁၂)နာရီ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္မွာ သူငယ္ခ်င္း မင္းသက္ဇဥ္ အလည္ေရာက္လာပါတယ္။ တစ္ေယာက္တည္း လြယ္အိပ္တစ္လုံးနဲ႔ ေျမနီကုန္းမွာ အလုပ္ရွိလို႔ လမ္းသင့္တာနဲ႔ ကိုယ့္ဆီ ၀င္လာတယ္လို႔ ေျပာတာပဲ။ သူနဲ႔ မေတြ႔ျဖစ္တာ (၇)လေက်ာ္ ၾကာသြားၿပီ။ အဲဒီကာလအတြင္းမွာ သူ႔ဆံပင္ေတြဟာ ေခ်ေဂြဗားရားပုံ ေပါက္သြားတယ္လို႔ ကိုယ္ထင္မိတယ္။ သူ႔အတြက္ ရွိတာေလးနဲ႔ လွလွပပ ဧည့္၀တ္ျပဳလို႔။ သူကံေကာင္းတယ္....အရင္ေန႔ ေနာက္ေန႔ေတြ လာမယ္ဆိုရင္ အခုေျပာေနတဲ့ ရွိတာေလးက ဘာမွရွိတာ မဟုတ္ဘူး။ သူလာမယ့္ ဒီေန႔က်မွ မႏၱေလးက သူငယ္ခ်င္း ဖက္တီး ရန္ကုန္ကို ေရာက္လာၿပီး ထိုးမုန္႔တစ္ထုပ္ လက္ေဆာင္ေပးလို႔ အဲဒီထိုးမုန္႔နဲ႔ သူ႔ကို ဧည့္ခံလိုက္တာဟာ ရွိတာေလးနဲ႔ ဧည့္၀တ္ျပဳတယ္ေခၚတယ္။ တစ္ဇြန္းစာ တစ္ကိုက္စာေလာက္ ကိုက္စားၿပီး သူလည္း အီသြားေရာ။ ကဗ်ာေတြအေၾကာင္း ေျပာျဖစ္ၾကတယ္။ ကိုယ္ေရးျဖစ္ၿပီး သူမသိေသးတဲ့ ကဗ်ာေတြ...သူေရးျဖစ္ၿပီး ကိုယ္မသိေသးတဲ့ ကဗ်ာေတြ ခါးၾကားက ေသနတ္ေတြ ထုတ္သလို သူကလည္း သူ႔လြယ္အိပ္ထဲက ထုတ္၊ ကိုယ္ကလည္း ကိုယ့္လြယ္အိပ္ထဲက ထုတ္ၿပီး တစ္ေယာက္ရင္ဘတ္ဆီ တစ္ေယာက္ပစ္ၾက။ တစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္ရဲ႕ ကဗ်ာကို ဖတ္သလို တစ္ေယာက္ကလည္း တစ္ေယာက္ ကဗ်ာကို ဖတ္ၾက။ ၿပီးရင္ ေ၀ဖန္ၾက ေလကန္ၾက မွတ္ခ်က္ေပးၾက၊ သူက ေပဖူးလႊာမဂၢဇင္းအတြက္ ကိုယ့္ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို ယူသြားသလို ကိုယ္ကလည္း သူကဗ်ာေတြထဲက ဒီတစ္ပုဒ္ကို ပင့္ကူအန္တိမ္တိုက္အတြက္ ယူထားလိုက္တယ္။ ေန႔ခင္း (၁)နာရီေလာက္မွာ သူျပန္သြားတယ္။ သူက လြယ္အိပ္ကို လြယ္လို႔၊ ကိုယ္ထင္မိတဲ့ ေခ်ေဂြဗားရား ဆံပင္ပုံကို သူ႔ေခါင္းမွာတပ္လို႔။ ကိုယ့္က ကိုယ့္ေျခေထာက္ကို ကိုယ္လွမ္းလို႔ သူမထင္မိတဲ့ အိုဘားမားဆံပင္ပုံကို ကိုယ့္ေခါင္းမွာတပ္လို႔...တျဖည္းျဖည္း... တေရြ႕ေရြ႕ ေ၀းလို႔..........သူေပးထားတဲ့ ဒီကဗ်ာကို စာစီတယ္။ ၿပီးဆုံးခ်ိန္ကေတာ့ 21. 8. 2010 မနက္ 1:55မိနစ္လို႔ အားေနရင္ မွတ္ထားလိုက္ေပါ့။ မမွတ္လည္း ဘာမွေတာ့ အေရးႀကီးတဲ့ ကိစၥမဟုတ္ပါဘူး။

ဆူးရင့္

FREE SIZE ကဗ်ာတီရွပ္

မင္းဒီေနရာမွာ ဘာလုပ္ေနတာလဲ အႏၱရာယ္ရွိတယ္
လူကူးမ်ဥ္းက်ားမွ ကူးပါ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ရာေတြကို ဓာတ္ပံု႐ိုက္မယ္
DEMENTIAလို႔ ေခၚတဲ့ ေရာဂါေၾကာင့္ ျဖစ္တတ္တဲ့ စိတ္ေဖာက္ျပန္မႈစတဲ့ ေရာဂါေတြဟာ
လမ္းေလွ်ာက္ျခင္း ေလ့က်င့္ခန္းမွန္မွန္ယူျခင္းတို႔ေၾကာင့္ေရာဂါျဖစ္ပြားမႈကို တားႏိုင္ပါတယ္
ေခတ္ကို ၾကံဳေတြ႔ရမႈက မေျပာခ်င္တာေတြ မ်ားေနေပမယ့္ အရိပ္ေတြ႔ရမွာပဲ
Plz a,s,l ရန္ကုန္အႏုပညာေျမမွ ႀကိဳဆိုပါတယ္

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဟာ ေနေလာင္ခံထားရတယ္
တကယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဟာ ဓားထိုးခံထိတယ္ဆိုရင္
သူ႔ရဲ႕ ဓားထိုးခံထိတဲ့ အေလာင္းေကာင္ဓာတ္ပံုကို
ဂ်ာနယ္ထဲမွာ ျမင္မေကာင္း႐ႈမေကာင္းေအာင္ ထည့္ထားရင္ သင္ဘယ္လို ခံစားရမလဲ
ကိုယ္က ျမစ္ဘက္က ေမာ္ေတာ္ခုတ္ေမာင္းသံကို နားေထာင္ေနတတ္တယ္
၀ူးရွီဂယ္လို အသည္းကြဲတာ မဆန္းပါ၀ူး
ခ်စ္ေမတၱာမိႈတက္ေနၿပီဆိုတာပဲ
ေျဖာင့္တဲ့ သစ္ပင္ဟာ အရင္အခုတ္ခံရတတ္တယ္
စိတ္အတြင္းထဲက မီးေလာင္ဖုေတြ ကိုယ္ေရတြက္တယ္
အၾကမ္းဖက္မႈရဲ႕ ရက္စက္မႈေတြ
အိမ္ေတြဟာ သံပန္းတံခါးေတြကို အလံုပိတ္ထားၿပီး
သူစိမ္းဆန္ သံသယလူေခၚေခါင္းေလာင္းႀကိဳးေတြကို တြဲေလာင္းခ်ထားတတ္တယ္
ကဗ်ာအႏုပညာအတြက္ ေစ်းကြက္မရွိဘူး ေက်ာ္ၾကားမႈက
ခပ္ညံ့ညံ့ေဖ်ာ္ေျဖမႈေတြအေပၚမွာပဲ ေငြေတြကို ျပည့္လွ်ံေစတယ္
ပါးကို ခပ္ျပင္းျပင္းထိုးထည့္ပစ္မိမယ္
ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ္ကဗ်ာေရးတယ္ဆိုတာကို ကဗ်ာထဲ ထည့္ေရးမိတယ္
ခ်က္ခ်ခံထားရတဲ့ တံခါးၾကားကေနလည္း ၾကယ္ေတြကို ေခ်ာင္းၾကည့္တတ္ခဲ့ပါတယ္
ေပ်ာ့တဲြေနပါတယ္

စိုးမင္းေအာင္
၂၀၁၀၊ ဇူလိုင္၊ ၂၇။
မနက္ ၈ နာရီ ၄၅ မိနစ္။

မွတ္ခ်က္။ ။အနီေရာင္ ေပးထားေသာ စာေၾကာင္းမွာ ဆရာျမသန္းတင့္၊
အတၳဳပၸတၱိ၏ အတၳဳပၸတၱိစာအုပ္၊ စာမ်က္ႏွာ(၉၀)မွ စာသားျဖစ္သည္။

ေ၀းေ၀းက ေ၀့ေနတဲ့ အသံ

ေႏြေခါင္ေခါင္မွာ ေရကို ဆာသလို ကဗ်ာကိုဆာတယ္ကဗ်ာက ဆာေလာင္မႈတစ္မ်ဳိးလား။ငယ္ငယ္က တစ္စံုတစ္ရာကို လြမ္းသလို ကဗ်ာကိုလြမ္းတယ္ကဗ်ာက လြမ္းဆြတ္မႈတစ္မ်ဳိးလား။အေလ့က် အပင္လို ေတြ႔ကရာ ေပါက္ဖြားတယ္ကဗ်ာက လြယ္ကူတဲ့ အႏုပညာလား။ကဗ်ာဟာ ဘယ္အရပ္မွာ က်င္လည္ေနၿပီးဘယ္ေကာင္းကင္ေအာက္မွာ နားခိုသလဲ။ကဗ်ာက ကဗ်ာဆန္ဆန္ ကဗ်ာျဖစ္သလိုမ်ိဳးကဗ်ာက ကဗ်ာမဆန္ရင္ ကဗ်ာမျဖစ္ႏိုင္ဘူးလား။ကဗ်ာမွာ အမည္နာမ မရွိသလို ကဗ်ာက ပရမတၳသစၥာလား။ကဗ်ာက လြတ္လပ္ေကာင္းကင္ရဲ႕ သေကၤတျဖစ္သလိုကဗ်ာက မလြတ္မလပ္ မြန္းၾကပ္ပိတ္ေလွာင္ျခင္းရဲ႕ ထြက္ေပါက္လား။ကဗ်ာမွာ နားမရွိသလို ကဗ်ာက ႏွလံုးသားေခၚတိုင္း ျပန္ထူးတတ္သလား။ငါက ကဗ်ာေရးသလို ကဗ်ာက ငါ့ကို မေရးဘူး။ဒါ ကဗ်ာလား၊ ကဗ်ာနဲ႔ေတြ႕ မွ ေမးၾကည့္ရဦးမယ္။

အတည္မဲ့